“Eskiden gençler böyle değildi”, “Bunlar ülkeyi nasıl yönetecek?”, “Sorumluluk almıyorlar.”, “Kolay yoldan zengin olmak istiyorlar.” ya da “Gençler çok yaratıcı, gümbür gümbür geliyorlar.”, “Değişimi onlar getirecek.” gibi olumlu ve olumsuz ne çok cümle duyduk ama Z kuşağı ve yeni kuşaklar olarak. Merak ettim, araştırdım.
Bizim kuşağa özel bir şey mi, yoksa her kuşak kendinden sonra gelene bu şekilde mi davranmayı seçiyor?
Gördüm ki MÖ 350 yılında Aristo gençlere demediğini bırakmamış. Sümer tabletlerinde ise “Bu gençlik nereye gidiyor?” yazısı ortaya çıkmış, yahu. Tahmin eder miydik ki dünya üzerinde bilinen birkaç bin yıllık tarihin her döneminde değişmeyen dertlerden biri gençlik olsun?
Peki, gerçekten gençlik ne düşünüyor? En son ne zaman oturup bir gençle konuştunuz? Konuştuysanız, aklınıza gelen ilk birkaç cümle ne oldu? İşsizlik mi? Haksız rekabet? Fırsat eşitsizliği? Ekonomi? Duyduklarınızı bu başlıklara yerleştiremiyorsanız, henüz gerçeklikten ve gençlikten çok uzaksınız. Rapor da açıp okumamışsınızdır.
Üniversite okumanın önemsiz görülmesi, okumanın başlı başına bir anlam ifade etmemesi ve gençlerin durumunun “Sorumluluk almıyorlar.” cümlesine indirgenmesi sizi rahatsız etmiyorsa, herhangi bir gençle konuşmasanız da olur gibi.
“İş bulamadım. Sınavlara giriyorum, olmuyor. Bu evden gitmem lazım, evleneyim kurtulayım.” diyen bir gençle de konuşmadınız tabii. Sonra da arkasından “Hemen evlendi gitti. Ne acelesi vardı, kaçıyor muydu?” derken de utanmadınız. Biliyorum.
Çocuklarınızın sınav puanlarını komşu çocukları ile yarıştırırken gelecek verdiğinizi iddia ettiniz. Biliyorum. Tüm bu çocuklar, puanların hayat kurmaya yetmediğini anlayınca da “Tembel, işe yaramaz” diye nitelendirdiniz. E zaten, başka ne diyecektik.
Dinlemek yerine hep konuştunuz. Anlamak yerine kaçtınız. Gelecek kurduğunuzu, daha iyi yaşam inşa ettiğinizi zannederken hep şikâyet ettiniz. Hayıflandınız. Sonra tüm bu gidişatı Z kuşağı ve sonrasına yıktınız.
Peki ya soruyorum: Gerçekten gençlik ne düşünüyor, biliyor musunuz? Ne yaşıyor, görüyor musunuz? Siz hiç genç olmadınız mı? Her şeyin gerçekten aynı olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Devamı gelir.
Sevgiler,
Abide